Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, onder leiding van minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio, heeft een beleid uit 2023 teruggedraaid en opdracht gegeven tot de terugkeer naar Times New Roman als het officiële lettertype voor alle officiële communicatie. Met dit besluit wordt de eerdere overstap naar Calibri geannuleerd, een schreefloos lettertype dat is gekozen vanwege de verbeterde leesbaarheid, vooral op digitale schermen.
Waarom deze verschuiving? De politiek van lettertypekeuze
Deze stap, door Rubio omschreven als een terugkeer naar ‘traditie, formaliteit en ceremonie’, heeft tot kritiek geleid vanwege de implicaties ervan voor de toegankelijkheid. De woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken verdedigde het besluit als een manier om de geloofwaardigheid te vergroten en een uniforme identiteit van het ministerie te creëren. Critici wijzen er echter op dat de verandering rechtstreeks in tegenspraak is met moderne toegankelijkheidsrichtlijnen en federale aanbevelingen.
De beleidsverandering hield expliciet verband met kritiek op diversiteits-, gelijkheids-, inclusie- en toegankelijkheidsprogramma’s, die Rubio de schuld gaf van de “verspillende” adoptie van Calibri. Deze kadering heeft ertoe geleid dat de stap wordt gekarakteriseerd als een nieuw front op de bredere culturele en politieke agenda van de regering.
De implicaties voor toegankelijkheid: schreefloos versus schreefloos
Het kernprobleem ligt in het fundamentele verschil tussen schreef- en schreefloze lettertypen. Times New Roman is een schreeflettertype, wat betekent dat het kleine decoratieve lijnen heeft aan de uiteinden van letters. Hoewel ze esthetisch traditioneel zijn, kunnen schreven voor sommigen de leesbaarheid belemmeren, vooral voor mensen met dyslexie of andere visuele beperkingen.
Calibri, een schreefloos lettertype, mist deze streken, waardoor het schoner en gemakkelijker te verwerken is op schermen. Dit is de reden waarom toegankelijkheidsrichtlijnen zoals de Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) schreefloze lettertypen aanbevelen voor digitale tekst. Het besluit van het ministerie van Buitenlandse Zaken is in strijd met deze gevestigde normen.
Kosten en praktische problemen
Naast toegankelijkheid roept de verhuizing ook praktische problemen op. Uit onderzoek, waaronder een studie van een zesdeklasser uit 2014, blijkt dat schreeflettertypen zoals Times New Roman meer inkt gebruiken dan hun schreefloze tegenhangers. Hoewel het geen enorme kostenpost is, vertegenwoordigt het een onnodige stap terug in efficiëntie.
De beslissing negeert ook het feit dat Calibri zeventien jaar lang vóór Aptos het standaard Microsoft-lettertype was, waardoor het voor veel kantoormedewerkers een vertrouwd en comfortabel lettertype is.
Conclusie
De terugkeer van het ministerie van Buitenlandse Zaken naar Times New Roman is niet louter een stilistische keuze; het is een doelbewuste terugdraaiing van toegankelijkheidsnormen, geformuleerd als een terugkeer naar de traditie. Het besluit dreigt lezers met een visuele beperking van zich te vervreemden, ondermijnt federale toegankelijkheidsrichtlijnen en voegt een onnodige laag wrijving toe aan de officiële communicatie. Deze stap benadrukt hoe zelfs ogenschijnlijk kleine bureaucratische veranderingen aanzienlijke politieke en praktische gevolgen kunnen hebben.
