Vroeger dachten we aan ‘sociale netwerken’ als iets dat gebeurde rond een waterkoeler of bij een buurtbarbecue. Nu zijn ze de digitale infrastructuur van het moderne leven. Vooral voor de internetgeneratie zijn deze platforms niet alleen maar hulpmiddelen. Ze zijn waar het leven gebeurt.
Sites als Facebook, LinkedIn en MySpace domineren het internet. Ze staan comfortabel in de top 20 van meest bezochte websites wereldwijd. Dat is geen trend. Het is een verschuiving in de manier waarop mensen verbinding maken.
De anatomie van een profiel
Er zijn meer dan 300 sociale netwerksites. Maar ze delen allemaal een basisskelet.
Je begint met het opbouwen van een persoonlijk profiel. Dit is uw digitale winkelpui. Er staat een foto bij. Het vermeldt uw naam, leeftijd, geslacht en locatie. Dan komt het tot de vreemde dingen. Je favoriete bands. De boeken die je leest. De tv-programma’s waar je niet mee kunt stoppen. De websites die uw smaak bepalen.
Op de meeste van deze sites kunt u media op deze pagina dumpen. Foto’s. Muzieknummers. Video’s. Persoonlijke blogs. U kunt een hele geschiedenis van uw interesses op één plek beheren.
Maar het echte punt van de oefening is verbinding. Het belangrijkste kenmerk is niet jouw foto. Het is jouw vermogen om vrienden te vinden en toe te voegen. Deze verbindingen worden links op uw pagina. Bezoekers kunnen door uw web klikken. Ze kunnen zien wie je kent. Ze kunnen uw bereik zien.
Hoe verschillende netwerken de toegang controleren
Niet alle sociale netwerken volgen dezelfde regels. De methode voor het zoeken en contacteren van mensen varieert enorm.
MySpace is het meest open model. Hiermee kunt u iedereen op het platform zoeken. U kunt contact opnemen met verre kennissen of totaal vreemden. Maar er zit een addertje onder het gras. Je zult hun volledige profiel niet zien, tenzij ze je vriendschapsverzoek accepteren. Het is een poortwachtersmechanisme. Je moet worden uitgenodigd in de kring om de details te zien.
Facebook werkt anders. Het begon als een exclusieve universiteitsapp. Het blijft groepsgericht. U kunt alleen zoeken naar mensen binnen gevestigde ‘netwerken’. Dit zijn uw bedrijf, uw alma mater of uw middelbare school. U kunt ook lid worden van duizenden kleinere groepen die door gebruikers zijn gemaakt. Sommige zijn echte organisaties. Anderen zijn nichegemeenschappen die alleen bestaan omdat iemand heeft besloten ze te creëren.
LinkedIn richt zich op zakelijke professionals. Hiermee kunt u elk lid zoeken. De toegang is echter strikt gebonden aan uw verbindingen. U kunt alleen de volledige profielen en contactgegevens zien van mensen die uw uitnodiging hebben geaccepteerd. Of voor mensen die je hebben uitgenodigd.
Je kunt echter wel kennismaken met mensen die twee of drie graden van je verwijderd zijn. LinkedIn maakt gebruik van uw bestaande contacten om de kloof te overbruggen. Als u dat wilt omzeilen, kunt u voor InMail betalen. Het is een premium service waarmee u rechtstreeks contact kunt opnemen met elke gebruiker, waarbij u de wederzijdse verbindingsvereiste omzeilt.
Wat komt erna
Het instellen van uw profiel is nog maar het begin. Je moet weten hoe je het moet structureren, zodat het voor jou werkt. Je moet ook weten hoe je het kunt beschermen. Gehackt worden is een reëel risico.
We zullen hierna ingaan op de details. We zullen bekijken hoe we profielen voor verschillende niches kunnen samenstellen. Sommige netwerken zijn gebouwd voor IT-professionals. Anderen zijn ontworpen voor sneakerheads. De strategie verandert op basis van wie u probeert te bereiken.
Bekijk de volgende pagina om te leren hoe u uw sociale netwerkprofiel correct instelt.
