Weet je nog Inspector Gadget? Als je in de jaren ’80 een kind was, herinner je je waarschijnlijk nog dat de onbekwame cartoononderzoeker opdrachten kreeg via zelfvernietigende briefjes die vaak in zijn handen ontploften. Google heeft een eigen versie van dit Inspector Gadget-bericht uitgerold. De verdwijnende e-mails ontploffen niet, maar verdwijnen na een bepaalde tijd wel. Deze functie maakt deel uit van het bredere streven van Google om de privacy en cyberbeveiliging voor Gmail-gebruikers te verbeteren. Het is nu beschikbaar voor persoonlijke accounts, terwijl bedrijfsversies op een onbepaalde datum zullen volgen.
Hoe de vertrouwelijke modus van Gmail werkt
Met deze functie kunnen afzenders instellen dat een e-mail automatisch verloopt. U kunt een periode kiezen tussen 24 uur en vijf jaar nadat het bericht is verzonden. Om het te activeren, zoekt u naar een slotpictogram onderaan de nieuwe e-mailsamensteller. Als u dit selecteert, wordt de vertrouwelijke modus van Gmail ingeschakeld.
Eenmaal actief zijn de beperkingen streng. Ontvangers kunnen de inhoud niet doorsturen, downloaden, afdrukken of kopiëren en plakken in een nieuwe e-mail of document. U kunt ook een toegangscode vereisen om het bericht te openen. Dit voegt een laag van toegangscontrole toe die standaard e-mails missen.
Waarom Google verdwijnende berichten heeft toegevoegd
Deze dienst speelt rechtstreeks in op de groeiende zorgen over privacy en cybersecurity. Concurrenten zijn al in deze ruimte verhuisd. Berichtendiensten voor smartphone-apps zoals WhatsApp en Signal trekken gebruikers aan met gecodeerde berichtenplatforms. De verdwijnende fotofunctie van Snapchat blijft een hit onder jongere gebruikers die kortstondige communicatie willen. Google maakt een inhaalbeweging om soortgelijke functionaliteit binnen zijn eigen ecosysteem aan te bieden.
De grenzen van “veilige” verdwijnende e-mails
Houd rekening met de beperkingen voordat u vrienden de sappige details van uw dagboek gaat e-mailen. Gewiste e-mails verdwijnen uit de inbox van de ontvanger. Ze blijven echter in de map ‘Verzonden’ staan, tenzij u ze handmatig verwijdert. De gegevens zijn niet verdwenen. Het is gewoon verborgen voor de primaire weergave van de ontvanger.
Screencaps zijn nog steeds een grote maas in de wet. Met zowel Mac OS als Windows kunnen gebruikers schermafbeeldingen maken en opslaan van alles op het scherm. Een screenshot legt de tekst en afbeeldingen vast voordat ze verdwijnen. Er is ook geen technische manier om te voorkomen dat een gebruiker zijn monitor met een telefoon fotografeert.
Waar gaan de berichten eigenlijk naartoe?
Het grotere probleem is serveropslag. Het is niet duidelijk hoe lang berichten op de servers van Google blijven staan. Zelfs als de ontvanger de e-mail niet kan zien nadat de timer is verstreken, kunnen de gegevens in de infrastructuur van Google blijven bestaan. Hierdoor is de inhoud kwetsbaar voor een potentiële hack. De hack van het Democratic National Committee heeft bewezen dat gearchiveerde gegevens openbaar kunnen worden gemaakt als servers worden gehackt.
De vertrouwelijke modus beperkt wat ontvangers kunnen doen, maar garandeert niet dat de gegevens worden gewist.
De ‘Niet Veilige’ realiteit is dat verdwijnende acts meestal theatraal zijn. Ze voorkomen onbedoelde lekken of ongedwongen doorsturen. Ze houden een vastberaden tegenstander niet tegen met schermopnametools of servertoegang.
Dat is interessant
Computeringenieur Ray Tomlinson stuurde in 1971 de eerste e-mail ter wereld. Het was een testbericht dat van de ene computer naar de andere werd verzonden in Cambridge, Massachusetts. Het oorspronkelijke doel was om het nieuwe netwerkprotocol te testen. De inhoud zelf werd vergeten. De methode blijft relevant.
