Donderdag was er weer een ronde. Niet alleen maar lawaai, maar ook daadwerkelijke beschuldigingen. Uitgevers beweren dat OpenAI bewijsmateriaal verbergt over hoe zij hun AI-modellen trainen. Een nieuwe motie sluit aan bij bestaande rechtszaken over auteursrechten, en het bevat veel beschuldigingen en weinig excuses.
De beschuldigingen
Zeventien uitgevers dienden deze motie in. Weet je wie daar is? De New York Times. De Chicago Tribune. New York dagelijks nieuws. Zelfs Ziff Davis, eigenaar van CNET. Ziff Davis begon zijn eigen strijd in 2025. Ze zeggen dat OpenAI hun werk heeft geschrapt om ChatGPT te voeden. Miljoenen artikelen, zojuist opgenomen.
Dit is geen nieuw terrein. The Times begon de juridische oorlog in 2023. Ze klaagden OpenAI en Microsoft samen aan. Claim: technologie gebouwd op gestolen journalistiek. Beide bedrijven zeiden van niet.
Maar deze nieuwste zet isoleert OpenAI. Microsoft blijft buiten deze specifieke sancties. De rechtbank wordt gevraagd het AI-bedrijf te straffen. Waarom? Vermeende obstructie. Gegevenssets. Uitvoerlogboeken. Bewijs dat zou bewijzen hoe de training plaatsvond, ontbreekt nu gemakshalve. Als de rechter het daarmee eens is? Financiële sancties dreigen.
“Deze motie vraagt de rechtbank om Open AI te straffen voor het verbergen en vernietigen van bewijsmateriaal…”
Dat is Steven Lieberman, advocaat van Daily News. Hij noemde het ‘gestolen journalistiek’. Sterke woorden. Maar het kernprobleem blijft hetzelfde. Generatieve AI spuugt inhoud uit. Soms woordelijk. Soms zijn samenvattingen zo dichtbij dat de lijnen vervagen. Expressieve stijlimitatie. Het voelt als plagiaat, ook al is de wet nog bezig met een inhaalslag.
Bloedende inkomsten
Waarom nu zorgen? Geld. Nou ja, het verkeer, vooral. Digitale media verlammen de lezers. AI-overzichten staan nu bovenaan de zoekresultaten. Gebruikers klikken. Ze krijgen antwoord. Ze vertrekken. Geen bezoek aan de daadwerkelijke site. Geen advertentieweergave. Geen abonnementsbult.
Uitgevers zijn doodsbang. Kleine verkooppunten? Het hardst getroffen. Sommigen melden een verkeersdaling van 60%. Eng. Eén voorspelling zegt dat de totale daling tegen 2s29 de 40% zal overschrijden. Chatbots zijn niet alleen nuttig. Ze hevelen het publiek over. Loyaliteit sterft wanneer de interface verandert.
Ziff Davis beweert dat OpenAI op grote schaal inkomsten heeft gegenereerd met hun inhoud, zonder toestemming. Lance Koonce, hun advocaat, beweert meer dan alleen diefstal. Hij zegt dat OpenAI heeft gelogen over het doorzoeken van zijn eigen datasets. Ernstig wangedrag. Of zo luidt de klacht.
Redelijk gebruik? Privacy?
OpenAI duwt hard terug. Ze houden vast aan ‘redelijk gebruik’. Standaardverdediging voor trainingsmodellen op openbare internetgegevens. Maar wanneer uitgevers een rechtszaak aanspannen? De toon verandert.
Een woordvoerder van OpenAI ontkende alles. Noemde de beschuldigingen ‘overduidelijk vals’. Beweerde dat The Times de privacy van onschuldige gebruikers schendt. Wacht, privacy? In een auteursrechtzaak? Het is een vreemde draai. Verdedig gebruikersgegevens en beschuldig uitgevers van zwakke zaken. Ze beweren dat The Times een aantal claims heeft laten vallen, dus de basis is aan het barsten.
Maar in een reactie uit 2024 op het oorspronkelijke pak van The Times deed OpenAI iets interessants. Beschuldigde de krant ervan hun eigen gegevens te hebben verwijderd. Gegevens waaruit het interne OpenAI-gebruik blijkt? Een tegenbeschuldiging van obstructie. The Times heeft één claim laten vallen, dat is waar. Maar de belangrijkste rechtszaak? Gaat nog steeds.
Zullen de gegevens verschijnen? Zullen de sancties blijven bestaan? Waarschijnlijk niet netjes. Het auteursrecht gaat langzaam. Technologie gaat snel. Meestal betaalt iemand de prijs voor dat gat. 📉
