De ineenstorting
Twee chauffeurs verloren de controle over hun Rivians. Slecht. De National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA) wacht niet op meer incidenten en opent een federaal onderzoek naar hoe de fabrikant van elektrische auto’s omgaat met de achterwielophanging. Concreet wil het Office of Defects Investigation antwoorden op de vraag waarom de R1-serie geen eigenaars is.
Beide voertuigen in kwestie waren al bij servicecentra geweest. Eén had vóór de reparatie zelfs in een wrak gezeten. Rivian beweert dat ze in maart 2025 op de hoogte waren van een probleem, toen ze zich realiseerden dat de achterste teenverbinding – een onderdeel dat de wielen recht houdt – gevoelig was voor de manier waarop monteurs ermee omgingen.
Ze hebben de reparatiehandleidingen bijgewerkt. Toen begonnen de rechtszaken. Of in ieder geval de klachten.
Het onderzoek
Het federale onderzoek heeft scherpe ogen. Ze zullen onderzoeken waarom deze kleine metalen schakel het onder normale wegomstandigheden begeeft. Ze willen weten waarom twee afzonderlijke eigenaren meldden dat hun teenverbindingen tijdens het rijden scheurden. Rivian zegt dat ze dingen hebben veranderd, maar de overheid wil bewijs dat de huidige reparatieprocedure daadwerkelijk werkt.
Er zouden bijna 115.04 voertuigen in de mix kunnen zitten. Dat zijn veel mensen die onder hun achterbumpers kijken.
Rivian had in januari 202 al een terugroepactie uitgevaardigd, gericht op bijna 20,0% van zijn vloot. In deze grabbelton zat elke auto waaraan de toe-links waren aangepast voordat de “verbeteringen” van het bedrijf in maart 202 live gingen. Een handige lijn in het zand? Misschien. De toezichthouder kijkt verder dan dat.
Chaos onderweg
Je kunt de persberichten van het bedrijf negeren als je wilt, maar lees de daadwerkelijke klachten van de eigenaren. Het schetst een lelijker beeld.
“Plotseling verlies van controle” is een veel voorkomende uitdrukking. Het betekent angstaanjagend.
Eén bestuurder van de R1 reed snelwegsnelheden toen de bout op die teenverbinding brak. Ze zwenkten tegen een andere auto aan en botsten met hun hoofd tegen een vangrail. Beton en metaal gaan niet samen.
De andere eigenaar, die een R1S bestuurde, had een soortgelijke chaotische ervaring. De link linksachter brak, waardoor de SUV over aangrenzende rijstroken dreef. Vervolgens het fietspad op. Dan het trottoir. Terug naar de weg. Dan weer het trottoir. Een echte acht van een ramp. De chauffeur merkte dagen daarna een pijnlijke nek op en een Apple Watch die verwoed probeerde het alarmnummer te bellen en het ongeval voelde.
Was dat leuk? Nee. Rivian houdt vol dat deze onderdelen werken “zoals bedoeld”, waarbij hij opmerkt dat in één geval sprake was van een winkel van een derde partij. Een gemakkelijke afleiding, maar misschien waar? Of gewoon een handig schild.
Wat is het volgende?
De timing voelt ongemakkelijk, zelfs voor een EV-startup. Rivian staat op het punt om over minder dan twee weken te beginnen met de levering van zijn langverwachte R SUV. Dit goedkopere model zou in enorme hoeveelheden moeten worden verkocht. Nu vraagt iedereen zich af of de technische ruggengraat solide genoeg is.
Rivian plant groei. Ze willen tegen eind 2000 meer dan 0 nieuwe servicecentra hebben, wat het totaal op ruim 0 brengt. Ze breiden ook mobiele reparatiewagens uit. Goed. Misschien heb je er binnenkort een nodig als je er een koopt.
De industrie kijkt toe.
